پذیرش گرفتن از دانشگاه های روسیه

پذیرش گرفتن از دانشگاه های روسیه پروسه چندان پیچیده ای نداره ؛ اغلب وقتی کسی تصمیم تحصیل در خارج از کشور رو میگیره اولین اقدانی که میکنه حداقل گرفتن مشورت از یکی از موسسه های اعزام دانشجو هست ؛ و بعد از جلسه مشاوره با شنیدن وعده و وعید های شرکت اعزام دانشجو و شنیدن ریسک هایی که اونا عنوان میکنن مبنی بر اینکه اگر به شخصه اقدام به پذیرش کنید ممکنه پذیرش شما رد بشه و ... و ... و... تصمیم دانشجو بر اون میشه که از طریق یکی ازین موسسه ها اقدام کنه؛اما اگر کمی دانش زبان انگلیسی داشته باشید با چندتا ایمیل ساده میتونید تمام مراجل رو خودتون انجام بدید و نیازی به پرداختن چند میلیون پول بی زبون به موسسه های اعزام دانشجو نیست؛و اما خلاصه مراحلی رو که باید تا رسیدن به روسیه طی کنید شامل مراحل زیره

روسها و خارج

 توی ایران خارج! کلا کلمه باکلاسیه؛و آدم خارجی میشه نژاد برتر و کسی که خارج رفته باشه هم خوب طبعا با کلاستره و جایگاه اجتماعیش بالاتره؛حالا تقسیم بندی خاصی هم نداره خارج خارجه دیگه.وقتی پای مهاجرت میرسه خیلی ها از هیچ لحاظ نیازی نمیبینن به مهاجرت از هرنوع(تحصیلی؛شغلی؛سرمایه گذاری و ...) اما فقط به دلیل وجهه اجتماعیش اینکارو انجام میدن و حاضرن بخاطر اون چند دقیقه پز دادن سالها به خودشون عذاب بدن!توی ایران دوستی دارم که از همه لحاظ زندگی توی ایران رو ترجیح میده و هیچوقت هم کوچکترین اشتیاق و علاقه ای حتی برای سفر و آشنا شدن با فرهنگای دیگه توی وجود این بشر ندیدم چه برسه به زندگی توی یک کشور دیگه!چنیدن سال لاتاری ثبتنام میکرد؛هرسالم بهش میگفتم بابا توکه آمریکا زندگی بکن نیستی چرا ثبتنام میکنی حق یکی که نیاز داررو ضایع میکنی؟میگفت سنگه مفته دیگه؛دست برقضا برنده شد یک سال پیش؛یک ماه رفت آمریکا تا گرین کارتشو بگیره و الان گذاشته تو جیبش و پزشو میده!البته به زودی فکر کنم باطل شه یا شایدم باطل شده تا الان؛خبر ندارم.

گرانی در روسیه

مسکو یکی از ۱۰ شهر گرون دنیاست و سنت پترزبورگ با فاصله کمی از مسکو دومین شهر گرون روسیست؛شهرهای دیگه روسیه به مراتب ازین دو شهر ارزونترن گاهی تا حدود ۷۰ درصد.تا الان ۳ تا شهر روسیرو دیدم البته مسکو و سنت پترزبورگ رو هنوز ندیدم اما اگر این ۳ شهرو نماینده روسیه حساب کنیم؛چیزی که توی هر ۳ شهر مشترکه اینه که تفاوت قیمت در روسیه خیلی خیلی خیلی زیاده.اجاره خونه در شهری مثل روستوف کمتر از 15000 (معدل تقریبا 600 هزارتومان) روبل ماهیانه که میشه جیزی حدود ۵۰۰ دلار پیدا نمیشه اما خوب خوابگاهای خیلی ارزونی هم هست واسه اشخاصی که بضاعت مالی ندارن با 2000 (80 هزارتومان) روبل در ماه میشه اجاره کرد؛قیمتهایی که میگم رو برای مسکو و سنت پترزبورگ حدود 30 ۴۰ درصد باید بهش اضافه کنید.

دغدغه های سینمایی

من فیلم رو خیلی دوست دارم؛بعضی از فیلمها تاثیرای خیلی خوبی میگذاره روی تفکر آدم؛بعضی هاش به اندازه یک کتاب هزار صفحه ای حرف برا گفتن داره؛بعضی وقتا جواب سوالا رو میشه توی فیلم پیدا کرد؛گاهی یه فیلم تراژیک تو یه شرایط سخت اینو یاد آدم میندازه که هستند کسایی که زندگی تو آرزوست واسشون و هست دردایی خیلی بزرگتر از دغدغه های من و تو.رهایی از شائوشنگ یادت میندازه که امید بهترین چیزه ؛ پاپیون یادت میندازه که آزادی چقدر ارزش داره و گاهی تنها راه رسیدن بهش عبور از یه دریای طوفانی که نمیدونی آخرش کجاست؛مجموعه راکی میشه محرکت برا شروع دوباره ورزش؛فهرست شیندلر یادت میندازه دنیا روزای بدتری هم به خودش دیده؛روزایی که از تصور من و تو خارجه؛ملاقات با والدین یه آخر هفته کسل کنندرو واست غرق خنده و شادی میکنه و . . . ا

روسهای خشن

نقش آب و هوا در ظاهر افراد انکار ناپذیره ؛ و گاهی گرمای هوا گرمی خاصی رو به چهره مردم یه منطقه میده و توی مناطق سردسیر بعضا چهره های سرد و بی روح رو میبینیم و نماد زمستونای سرد و خشن روسیرو میشه در چهره مردمش دید.روزای اول که به روسیه اومدم خشن ترین چهره های عمرم رو میدیدم؛اما امروز کمی عادی شده؛مردمی با نگاه مصمم و خشن ؛ راه رفتنهای نظامی وار؛ چندروز اول که تقریبا هیچی نمیدونستم از زبان روسی و از هرکی سوالی به انگلیسی میپرسیدم میدیدم خیلی با  حالتی عصبانی به روسی یچیزای میگه که نمیفهمیدم و هرچیم میگفتم بابا روسی نمیفهمم بازم ادامه میدادن گفتم عجب غلطی کردم اومدم اینجاها!ا

امنیت در شهر مافیا

داستان قدیمی در مورد شهری که من توش زندگی میکنم وجود داره که میگه : روستوف بابا و ادسا مادر مافیاست ؛ قبل از اومدن به اینجا هرکسی که میفهمید دارم میرم روسیه شروع میکرد به تعریف کردن که روسیه خطرناکه و از مافیا و اسکین هد ها و ... و ... میگفت.البته اغلب این حرفهارو هم کسایی آنچنان با صراحت و قاطعیت میگفتن که تاحالا تا قارپوز آباد هم سفر نکردند!اما خوب دقیقا مطلعن که توی هر نقطه دنیا چی میگذره!خوب منم زیاد جدی نمیگرفتم حرف این افراد رو.اما چندروز قبل از اومدن توی یکی از انجمن های خارجی یک نفر آلمانی یچیزایی راجع به روستوف نوشته بود که خیلی خوف بود و کمی منو به شک انداخت ؛  اکثر افرادی که توی اون فاروم بودن میگفتن دو نفر به رستوف میره: کسی که دیوانست؛کسی که خیلی شجاعه!به هرحال به همه قاطعیتی که تو همه تصمیمام دارم اما با خوندن این چیزا کمی تا حدودی احساس خطر کردم و به شک افتادم!

و اما امروز سوم سپتامبر نزدیک به یک ماهه که من توی خطرناکترین شهر روسیه ام!وقتی به اینجا رسیدم ساعت ۳ شب بود؛مسیر فرودگاه تا خوابگاه رو که میومدم حس میکردم لحظه های آخره!

برداشت اول

 ساعت سه نیمه شب ۱۶ اگوست؛هواپیمای نیمه خالی ترکیش ایر به زمینی نشست که باید سالها روش قدم بردارم.کل لباسی که تنم بود یه تکپوش معمولی  بود و تصور میکردم تا پامو از هواپیما پایین بگذارم یخ میزنم اما هوا گرم بود و نه تنها یخ نزدم بلکه ساعت ۳ شب توی روسیه عرق روی پیشونیم نشست

فرودگاه رستوف فرودگاه خیلی کوچیکیه که بیشترین پروازهاش پروازهای داخلیه؛چهار باجه برای کنترل پاسپورت وجود داره که با دقت خاضی از نوع روسی پاسپورتها رو کنترل میکنند.

بعد از کنترل پاسپورت به اتاقک کوچیکی وارد شدم برای تحویل گرفتن چمدونها؛کل مساحت این اتاق بیشتر از ۳۰ متر نبود!بعد از اون ساک ها و چمدون رو باید گذاشت روی زمین تا یه سگ بیاد و بو بکشه!این اولین باریه که میبینم توی فرودگاه از سگ استفاده میشه! اولین چیزی که برام توی ورود به روسیه جالب بود اینکه تمام مسئولای فرودگاه از حراست و کنترل پاسپورت و اطلاعات و ... همگی زن بودند؛و امرز بعد از چند روز زندگی در این کشور میبینم که نه تنها در فرودگاه بلکه همه جای دیگه شما زنان زیادی رو در راس کارها میبینید؛از سیمکشی و مغازه های لوازم الکتریکی و سبزی فروشی و ... گرفته تا گارسون و آشپز و خیاط ؛ زنها و دخترهایی که هرکدوم میتونند یک ملکه زیبایی باشند! دیدگاه روسها نسبت به کار با دیدگاه ما خیلی فرق داره و اینجا هیچ کاری کسر شان نیست و هرکسی با افتخار و خوشحالی کارشو انجام میده و خجل و شرمنده نیست که چرا گارسونه یا بارمنه یا
سبزی فروش ... .