Search This Blog

Wednesday, September 14, 2011

دغدغه های سینمایی

من فیلم رو خیلی دوست دارم؛بعضی از فیلمها تاثیرای خیلی خوبی میگذاره روی تفکر آدم؛بعضی هاش به اندازه یک کتاب هزار صفحه ای حرف برا گفتن داره؛بعضی وقتا جواب سوالا رو میشه توی فیلم پیدا کرد؛گاهی یه فیلم تراژیک تو یه شرایط سخت اینو یاد آدم میندازه که هستند کسایی که زندگی تو آرزوست واسشون و هست دردایی خیلی بزرگتر از دغدغه های من و تو.رهایی از شائوشنگ یادت میندازه که امید بهترین چیزه ؛ پاپیون یادت میندازه که آزادی چقدر ارزش داره و گاهی تنها راه رسیدن بهش عبور از یه دریای طوفانی که نمیدونی آخرش کجاست؛مجموعه راکی میشه محرکت برا شروع دوباره ورزش؛فهرست شیندلر یادت میندازه دنیا روزای بدتری هم به خودش دیده؛روزایی که از تصور من و تو خارجه؛ملاقات با والدین یه آخر هفته کسل کنندرو واست غرق خنده و شادی میکنه و . . . ا


اما چیزی که میخوام درموردش بگم توی این پست؛برداشت من از سینمای هر کشوره؛سینما عموما از دغدغه های جامعش میگه؛بزرگترین معضل جامعه ما خصوصا قشر جوون سکسه و ازدواج و هرچیزی مربوط به رابطه بین دو جنس میشه؛وقتی به فیلمهایی که تو این سالها داره ساخته میشه خوب نگاه کنیم میبینیم اکثرا حول همین محور میچرخه منتها به شیوه اسلامی نمایش داده میشه!داستان عشقای آب دوغ خیاری و آتش بست و  دوست دارم روم نمیشه و نان عشق و موتور هزار و ... و ... بخش دیگه سینما هم مربوط به اون دنیاست و برزخ به راویت تصویر براتون نمایش داده میشه که انشالا بعد 120 سال با چهره عزرائیل و اصرفیل و .آشنا باشید و یوقت غم غربت بهتون دست نده اونجا
بالیوود و فیلم هندیای خفنش که زبونزده همست؛عشق و عشقبازی و ... شباهت عجیبی به سینمای ما داره.سریالایی که توی فارسی 1 پخش میشه اکثرا از کلمبیا و مکزیک و ... هست که اونام توی جمع بندی کشورای جهان سومی هستن و از سینما میشه درک کرد که چقدر دغدغه های مشابهی داریم با هم 

اماعموما سینمای آمریکا رو با اسپایدر من و بتمن و سوپرمن و ... میشناسن ؛ دغدغه سینمای آمریکا عموما قدرته؛فیلمایی مثلا اسپایدر من ؛ بتمن ؛ اینسپشن ... بطن  اصلی فیلم درگیره قدرته؛ذهنی که در تلاشه برای رسیدن به قدرت بیشتر و برتر و ماورای توان آدمی.آمریکا هم درام داره و آمرین پای داره و ... اما کسی سینمای آمریکارو به این اسم نمیشناسه.


البته این یه برداشت کاملا شخصیه از مقایسه وضع کشورا و دیدن خط اصلی سینماشون !فیلمهای روسیرو هنوز ندیدم اما بعدا راجع بهش مینویسم!ا

زیرنویس:این (ا) که بعد از علامت تعجبا میذارم واسه اینه که اگر نذارم علامت تعجبه میره اول خط.روز اول بلاگر فارسی نگرفتم الانم نمیدونم چطور باید تبدیلش کنم به فارسی دردسر شده و نتیجشم این غلطای تایپیه که میبینید!ا

4 comments:

  1. مهدی یه ناخونک به سینما زدیو چند خط ارزشمند ازش درومد و به قول یه بنده خدایی جنس نگاهتو دوست دارم


    جواد

    ReplyDelete
  2. مرسی جواد؛تو ناخونک بزنی که سینمارو کنفیکون میکنی ;-)

    ReplyDelete
  3. آقا مهدی
    بقول دوستتون ... فقط خواستید نظری شخصی بنویسد ولی عجب نوشته ی جالبی از آب در اومده ... اینقده که وسوسه شدم که بعضی از اون فیلمهای ذکر شده رو دوباره ببینم

    موفق و پیروز باشید ... درود و دو صد بدرود
    ارادتمند حمید

    ReplyDelete
  4. لطف داری حمید عزیز ؛ من بعضی ازین فیلمها رو بیشتر از 3 بار دیدم ؛ هر بارم یه بعد جدیدی توش پیدا میشه که بار قبل بهش پی نبرده بودم.این چندتا فیلمی که نوشتم ارزش دیدنشو داره از دید من ؛ پیشنهاد میکنم اگر ندیدید حتما امتحان کنید پشیمون نمیشید!
    مانا باشی

    ReplyDelete